Historia
skautingu
Historia
powstania ruchu skautowskiego jest ściśle związana z jego założycielem-
generałem Robertem Baden-Powellem.
On
to podczas swojej długiej służby wojskowej w armii Wielkiej Brytanii
poczynił pewne spostrzeżenia dotyczące efektywności w działaniu żołnierzy
wyszkolonych do wypełniania rozkazów jak bezmyślne maszyny oraz żołnierzy,
którzy mogli w działaniu wykazać się własną inicjatywą. Stworzył
system szkolenia wojskowych zwiadowców, który następnie został przyjęty
w całej armii brytyjskiej. Inną rzeczą, którą zauważył podczas
dowodzenia obroną miastem Mafeking w południowej Afryce było ogromne
zaangażowanie i poświęcenie chłopców, których wykorzystano do
pomocniczych zadań, takich jak opieka nad rannymi, dostarczanie wiadomości,
itp. Zadziwiło go, że sprawowali się oni w sposób nadspodziewanie
odpowiedzialny. Doszedł do wniosku, że chłopiec, który dostanie
odpowiedzialne zadanie, spełni je niejednokrotnie lepiej od regularnego
żołnierza.
Te
spostrzeżenia wobec faktu, że młodzież angielska także nie ma ona
wyraźnych ideałów, jest apatyczna i znudzona uzmysłowiły mu, można
dać jej możliwość na wartościowe spędzanie wolnego czasu, w
postaci wyjazdów, różnych szkoleń, itp. Wszystkie te doświadczenia
posłużyły mu do napisania artykułu, który ukazał się w 1906 r. w
gazecie Brygad Chłopięcych pt. "Skauting dla chłopców".
Artykuł ten zawierał podstawowe założenia nowego ruchu. Aby wcielić
swój pomysł w życie, zorganizował eksperymentalny obóz na wyspie
Brownsea w hrabstwie Dovset. Uczestniczyło w nim 20 chłopców
podzielonych na 4 zastępy. Obóz trwał od 29 lipca do 9 sierpnia.
Przez cały obóz chłopcy poznawali tajniki przyrody, budowali urządzenia
obozowe oraz zdobywali sprawności w grach terenowych i sportowych.
Wieczorem przy ognisku mieli okazję pośpiewać oraz posłuchać
wojennych wspomnień generała.
Na postawie uwag z obozu i swych wcześniejszych doświadczeń pisze
podręcznik skautowy pt. "Skauting dla chłopców", w którym
zawarł fundamentalne zasady ruchu, które są aktualne do dnia
dzisiejszego. Wskazując na źródła idei skautowej B-B przyznawał, że
zawarł w niej nie tylko własne pomysły, ale wzorował się także na
zwyczajach różnych narodów i ludów, jak Japończycy, Indianie,
wykorzystał koncepcje filozofów o uczonych, a nawet reguły średniowiecznych
zakonów.
Skauting bardzo szybko rozprzestrzenił się w całej Anglii, zmieniając
surowy wiktoriański model wychowania. Podczas przemarszu skautów w
1909 roku razem z Baden-Powellem szło 9 tys. skautów. W 1910 roku
organizacja skautowa w Wielkiej Brytanii liczyła 100 000 członków.
Skauting wzbudza też ogromne zainteresowanie wśród dziewczyn. Szczególnie
po tym, jak siostra Baden-Powella- Agnes napisała podręcznik skautowy
dla dziewcząt. Ruch skautek powiększył się zwłaszcza po tym, jak
Baden-Powell poznał młodszą od siebie entuzjastkę skautingu pannę
Olave Soames, z którą zresztą wkrótce się żeni. Dla tworzącego się
ruchu było zasadniczym momentem dla jedności światowego skautingu, który
rozrasta się bardzo szybko. Sam Baden-Powell jest rzecznikiem
powstawania organizacji narodowych. Chętnie spotyka się i rozmawia z
osobami, które zakładają takie organizacje w swoich krajach.
Ruch skautowy rozwija się dynamicznie także w innych państwach.
Szczególnie w Stanach Zjednoczonych i w Polsce.
W 1920 r. na Jamboree w Londynie B-P zostaje obwołany Naczelnym Skautem
Świata, a jego żona taki sam tytuł otrzymuje kilka lat później. W
1926 r. skautki na Światowej Konferencji zastanawiały się nad
ustanowieniem święta skautowego. Wszystkie były przekonane co do idei
takiego dnia. Po dyskusjach postanowiono, że będzie to dzień urodzin
Naczelnej Pary Skautowej, tj. 22 lutego.
Polska
w skautingu
Związek
Harcerstwa Polskiego był w latach dwudziestych współzałożycielem Światowej
Organizacji Ruchu Skautowego oraz Światowego Stowarzyszenia
Przewodniczek i Skautek. W okresie międzywojennym byliśmy aktywnym członkiem
obu organizacji; braliśmy czynny udział we wszystkich konferencjach i
zlotach, wnosząc istotny wkład w rozwój skautingu na świecie. Nasz
udział był doceniany np. przez używanie podczas niektórych międzynarodowych
spotkaniach skautowych języka polskiego jako jednego z języków
oficjalnych ZHP był inicjatorem powstania biura Skautów Słowiańskich
i w latach późniejszych przewodził temu ruchowi (w Zlocie Skautów Słowiańskich
w Pradze uczestniczyła liczna polska delegacja – prawie 1,5 tysięcy
harcerek i harcerzy ).
Polscy harcerze brali udział we wszystkich międzynarodowych zlotach i
jamboree, zdobywając uznanie uznanie swoim obozownictwem (np. żeglarstwo,
szybownictwo).
Szczególnie chlubnie zapisał się udział polskich harcerzy w IV Światowym
Jamboree na Węgrzech w 1933 roku, gdzie wyrobienia skautowego gratulował
im sam założyciel skautingu generał R. Baden-Powell. Harcerska Szkoła
Instruktorska na Buczu gościła 7. Konferencje Światową WAGGGS.
Wielokrotnie gościliśmy skautów z całego świata na międzynarodowych
i narodowych zlotach i konferencjach odbywających się w Polsce. Po II
Wojnie Światowej polskie harcerstwo z przyczyn politycznych przestało
być członkiem światowej rodziny skautowej.
Odzyskanie
członkostwa w światowym skautingu
Po wojnie ZHP utrzymywał stały choć ograniczony kontakt z
europejskimi organizacjami skautowymi. W latach ’80 przedstawiciele
WOSM i WAGGGS uczestniczyli w niektórych przedsięwzięciach międzynarodowych
organizowanych przez ZHP. W grudniu 1990 r. XXVIII zjazd ZHP przyjął
stanowisko „ZHP a skauting” w którym potwierdził wolę powrotu do
Światowej Organizacji Ruchu Skautowego oraz do nawiązania ścisłych
kontaktów ze Światowym Stowarzyszeniem Przewodniczek i Skautek. Proces
ponownego przyjęcia polskiego harcerstwa do struktur światowego
skautingu trwał ponad 5 lat. Skomplikowana sytuacja w polskim
harcerstwie na początku lat ’90 uczyniła go trudnym i długotrwałym.
Warunek pierwszy został wypełniony w czerwcu 1995 roku. Wtedy to
bowiem Nadzwyczajny Zjazd ZHP dokonał niezbędnych zmian i uczynił tym
samym statut ZHP w pełni zgodnym z wymogami WOSM. Drugi warunek –
stworzenie federacji harcerstwa polskiego, okazał się niemożliwy do
spełnienia z powodu stanowiska drugiej organizacji harcerskiej ubiegającej
się o członkostwo. W tej sytuacji Światowy Komitet Skautowy podają
decyzję o uznaniu ZHP jako jedynej organizacji skautowej w Polsce i
rekomendowaniu jego członkostwa w WOSM. Analogiczna decyzja została
podjęta przez Komitet Światowy WAGGGS.
17 stycznia 1996 roku w wyniku głosowania została podjęta jednogłośnie
decyzja o powrocie ZHP do Światowej Organizacji Ruchu Skautowego 7
marca Biuro Światowe WAGGGS Poinformowała ZHP o ponownym przyjęciu do
Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek.
Kalendarium
1857
22 luty- Urodził się Robert Baden-Powell. Dzień 22 lutego obchodzony
jest na całym świecie jako dzień myśli braterskiej.
1899
Oblężenie Mafekingu podczas wojny Anglików z Burami. Robert
Baden-Powell (Bi-Pi) szkoli młodych chłopców na "skautów".
Zajmują się wywiadem, łącznością, podchodzeniem, tropieniem,
pierwszą pomocą.
1902
W USA powstaje organizacja młodzieżowa Związek Kory Brzozowej Indian
Leśnych Ludzi założona przez "Czarnego Wilka" - Ernesta
Thompsona Setona.
W Anglii Baden-Powell wydaje książkę "Wskazówki dla zwiadowców"
(Aids to scouting), gdzie zwraca uwagę na szkolenie młodych chłopców.
1907
Początki skautingu w Anglii.
29 lipiec- obóz doświadczalny na wyspie Brownsea w hrabstwie Dovset.
Jest to oficjalny rok powstania skautingu w Anglii.
1908
Ukazuje się książka Baden-Powella "Skauting dla chłopców"
(Scouting for Boys)- pierwszy typowo skautowy podręcznik.
1912
Baden-Powell ożenił się z Olave St. Clair Soames.
1913
lipiec- Wszechbrytyjski Zlot Skautów w Birmingham.
1920
Założenie Międzynarodowej Organizacji Ruchu Skautowego WOSM (World
Organization of the Scout Movement). ZHP jest jednym z członków-założycieli.
I Jamboree w Londynie- Baden-Powell otrzymuje tytuł Naczelnego Skauta
Świata.
1928
Założenie Światowego Stowarzyszenia Skautek i Przewodniczek
WAGGGS (World Association of Girl Guides and Girl Scouts). ZHP jest
jednym z członków założycieli.

Wagggs
Wosm
